هر چقدر هم که ادای محکم بودن را دربیاورم ،
هر چقدر هم که ادای مستقل بودن ،
اینکه " ممنون ! خودم از پسش برمی آیم . "
باز هم ته تهش
...به آن سینه پهن مردانه ات نیاز دارم ؛
به دست هایت حتی .
نمی دانی چه لذتی دارد وقتی تو از خیابان ردم می کنی !
نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم مهر ۱۳۹۶ساعت 14:15 توسط مائده|
برچسب:
نویسنده: متین حسینیان